خيلي وقت‌ها دوست دارم خودم رو فراموش كنم، خيلي وقت‌ها دوست دارم گذشته رو فراموش كنم، اما وقتي به خودم ميام، مي‌بينم كه گذشته جزئي از وجود منه و من نه تنها بايد به گذشته‌ها فكر كنم، بلكه فكر مي‌كنم كه گذشته زيبا و دوست داشتني من در بعضي از مواقع آنقدر جذاب و زيباست كه تنها به اين گذشته جالب فكر مي‌كنم و دوست دارم مثل يك نوار تكراري اين قسمت‌هاي زيباي گذشته من تكرار بشه تا من از اين جهان فاني رجعت كنم و خودم رو به دست خدا بسپارم.

به تو مي‌گويم، به تويي كه ستاره فناناپذير آسمان عشق مني

به تويي كه تا قيام و قيامت بهتر و ملموس‌تر از تو نخواهم يافت

آسمان آبي عشق من فقط متعلق به توست

تويي كه تمامي تار و پودم رو در وجود خودت مغروق ساخته‌اي

دست ياري زجهان از تو مي‌جويم و بس

بوي عشق و شادي زجهان از تو مي‌بويم و بس

در اين جهان زيبا كه زيبايي خود را از وجود تو گرفته

تنها به تو مي‌انديشم و تو را مي‌خواهم

گريه امانم نمي‌دهد و ديگر توان نوشتن نيست

و تنها به خودم و تو مي‌انديشم و تو را از خدا مي‌طلبم

و ديگر هيچ

  بوي جوي موليان آيد همي

آتش از آن خيمه‌گاه آيد همي

سينه‌ام غرق گناه مي‌سوزدم

داغ آن بيچارگي آيد همي

خسته از كار جهان درمانده‌ام

روز فصل از زندگي آيد همي

كارم از غصه سراسر پر شود

جنبش فصل خزان آيد همي

دارم از اين غصه پرپر مي‌شوم

جوي خون از آسمان آيد همي

شادي از من رويگرداني مي‌كند

بوي باروت در دِماغ آيد همي

كار دنيا را ببين چون مي‌كند

خستگي از بيكران آيد همي

مادر از غصه پريشاني كند

اشك چشمش با جفا آيد همي

حيف از آن قصه كه پرپر مي شود

تلخي زهر در دهان آيد همي

قصه زيباي آن سرزندگي

تلخ شد و بازندگي آيد همي

وقتي از من رخت بربست ياد خدا

در پي‌اش درماندگي آيد همي

درد بي‌درمان برآيد از دلم

غصة آن بي‌كسي آيد همي

از خدا دارم اميد زندگي

بوي بخشش از خدا آيد همي

چاره جز مردن ندارم پيش‌روی

مرگ من با خستگي آيد همي